मदरल्याण्ड साहित्य मेलामा ‘मामुछोरी’ लिटोको कथा

पोखरा, मंसिर २९ / पोखरा–७ मासवारस्थित मदरल्याण्ड माविमा दुुइदिनसम्म चलेको साहित्य मेलामा सोमबार दोश्रो दिन व्यासायिक सफलता र संघर्षका कथा सुनाइएका छन ।

उद्यमशिल बन्न निकै नै मेहनत गरेकी बिञ्जुल श्रेष्ठले ‘मामु–छोरी’ ब्राण्डको लिटो उत्पादनदेखि बजारीकरणसम्मको सफलता उक्त अवसरमा विद्यार्थीमाझ बाढिन ।

त्यसबाहेक पठनशैली र पुस्तक तथा लेखनबारे पोखराका अगुवा साहित्यकारद्वय तीर्थ श्रेष्ठ र सरुभक्तले पनि विद्यार्थीसँग अनुभव साटासाट गरे । विद्यालयले विद्यार्थीमा पठन र लेखनशैलीको विकास गर्नका लागि दोश्रो संस्करणको रुपमा यो पटक पनि साहित्य मेला आयोजना गरेको थियो । साहित्यकारद्वय श्रेष्ठ र सरुभक्तसँग तथा व्यावसायी बिञ्जुलसँग विद्यार्थीले साहित्य र व्यावसायिक बहस गरेका थिए ।

विद्यार्थीसँग व्यावसायिक कठिनाई र सफलताको कथा सुनाउँदै मामुछोरीकी संचालक श्रेष्ठले व्यावसायमा सफलता हात पार्न निकै नै मेहनत गरेको बताईन । कोभिडको बेला आम्दानीको श्रोत कमजोर भएपनि लिटो बनाएर व्यवासाय थालेको उनले उक्त अवसरमा विद्यार्थीलाई जानकारी दिएकी थिइन ।

उनकै भनाईमा जागिरताका बचेखुचेको केही रकम पनि कोभिडताका सकिएपछि आर्थिक अवस्था शुन्यमा झरिसकेको थियो । त्यहीबेला के र कसो गर्ने भनेर सोचिरहँदा उनले एकदिन छोरीलाई खुवाएको लिटोबारे सामाजिक सञ्जाल टिकटकमा पोष्ट गरिन ।

छोरीलाई खुवाएको घरेलु लिटोबारे केही चिनजानका महिलाले टिकटकबाटै थाहा पाए । त्यसपछि बिञ्जुललाई उनकै छोरीले खाएजस्तै लिटो बनाईदिन ती महिलाहरुले आग्रह गरे । घरकै भान्साबाट उनले सामान्य मिक्सरमा पिनेर उनले लिटो बनाइदिइन । उनले बनाइदिएको लिटो ती महिला र उनका बच्चाले निकै नै रुचाए । त्यो कुरा पनि सामाजिक सञ्जालमै साझा गरियो ।

बिञ्जुलले पनि लिटो बनाउँदै सामाजिक सञ्जालमा पोष्ट गर्न थालिन । दिनदिनै लिटोका लागि नयाँनयाँ ठाउँबाट अर्डर आउन थाल्यो । लकडाउनको त्यो अवस्थामा उनको ब्यापारले गति लिँदै गयो । व्यापारको त्यो गति यति तिब्र थियो की बुढाबुढीले मात्र व्यापार धान्न नसक्ने अवस्था भएपछि उनले सहयोगी कर्मचारी राख्न थालिन ।

यो अवधिमा उनले १९ जनालाई रोजगार दिन सक्षम भएकी छिन । उनको ‘मामु छोरी’ ब्राण्डको लिटोले धेरै बालबालिकाको पेट भरिएको छ । मासवारस्थित मदरल्याण्ड माविमा आयोजित साहित्य मेलामा विद्यार्थी अपिल बरालसँग अनुभव साट्दै बिञ्जुलले भनिन, ‘व्यावसाय गर्न धेरै रकम नचाहिने रहेछ । मेहनत भने गर्नुपर्ने रहेछ । हुन त उद्यमशिल बन्न सहज छैन । तर, उद्यमशिल बन्ने रहर जाग्दा थाक्नु भने हुँदैन ।’

बिञ्जुलसँग अहिले ५ हजार भन्दा बढी सन्तुष्ट ग्राहक छन । जसले नियमित रुपमा मामुछोरी ब्राण्डको लिटो सहितको खानेकुरा उपभोग गर्छन । पोखराबाट सुरु भएको व्यावसाय पाँचवर्षभित्र नेपालभरि फैलिएको छ । अहिले लिटो मात्र नभई अरु व्यावसायमा पनि उनले फड्को मार्न सकेकि छिन ।

बिञ्जुल भन्छिन, ‘म पढाईको हिसाबले नर्स हुँ । लिटो व्यावसाय सुरु गरेपछि पनि एकपटक बिदेश जाने सोच पलाएर प्रयास पनि गर े। तर, त्यसमा असफल भए । सायद यही सफलता हात पार्नका लागि त्यो असफलता पाएकी रहेछ ु। भान्सामा प्रयोग भईरहेको मिक्सरबाट सुरु गरेको व्यावसायले अहिले निकै नै आकार बढाएको छ । त्यसैको परिणामस्वरुप अहिले उनले उद्योग नै खोलिसकेकि छिन ।

व्यावसायको यो अवधिमा उनले चूनौती नखेपेकी होईनन । तर, कामप्रतिको लगावले उनलाई कहिल्यै पछाडि फर्किन पारेन, बरु अगाडि मात्र सर्दै गईन । ‘मैले हरेक पाइलामा आइपरेका चूनौतीसँग हार मानिन । त्यसले गर्दा सफल भएकी हुँ । खुट्टा नतान्ने नभएका होईनन। तर, ती अप्ठेरा पार लगाउँदै यहाँसम्म आएकी छु,’ उनले भनिन, ‘लगानीको लागि ठूलो आकारको रकम पर्खदै गएको भए अहिले यो अवस्था आउने थिएन । यत्तिको सफलता हात पार्न सानो आँटले होइन ।’

विद्यार्थीमा व्यावसायिकताको भावना विकास गराउन र व्यवासाय थाल्दाका अप्ठेरा र सहजताबारे अनुभव सुनाउनका लागि विद्यालयले व्यवासायमा संघर्ष गरेकी बिञ्जुललाई ल्याएको विद्यालयका प्राचार्य डा. नारायण बरालले बताए ।

‘व्यावसामा भन्नेवित्तिकै सफल नहुन पनि सकिन्छ । तर, हार मान्नु हुँदैन,’ उनले भने, ‘१२ कक्षासम्मको पढाई सक्नासाथ विदेश हानिने सोच भएका छोराछोरीलाई उद्यमशिलताको कथाले केही फरक अनुभूति दिलाउन सकिन्छ भनेर साहित्य महोत्सवमा व्यवासायिकताको अनुभव साट्ने पहल थालेका हौ ।’

विद्यालयका प्लस टु इन्चार्ज नारायण आचार्यले साहित्यकारद्वय श्रेष्ठ र सरुभक्तसँगको बहस र छलफलले विद्यार्थीमा साहित्यप्रतिको चाँसो जागेको बताए । ‘विद्यार्थीले खासमा तोकिएको बाहेकको पाठ्यक्रम कमै मात्र पढ्छन । विद्यालयले आयोजना गरेको साहित्य मेलाले विद्यार्थीमा थोरै भएपनि पठन र लेखनबारे चाँसो बढेको छ,’ उनले भने ।